Bugün itibariyle askerlikle alakalı her ÅŸeye Askerlik Åžubesi’ne gidip terhis baÅŸvurumu yaptıktan sonra son noktayı koydum. Bundan tam altı ay öncesinde baÅŸlayan askerlik macerası dün resmen sona erdi. Bugün ise tamamen özgürüm. :)

Acemi birliÄŸimin (Deniz Er EÄŸitim Alayı) olduÄŸu Ä°skenderun’a gittiÄŸim geceyi hiç unutamıyorum. Söğüt’ten EskiÅŸehir’e gidebilmek için saatlerce karlı yollarda yolculuk ettikten sonra apar topar Ä°skenderun otobüsüne binebilmiÅŸtim. Ertesi gün Ä°skenderun’a vardığımda ise deniz manzarası gözlerimi almıştı. Çatısız evler falan epey dikkat çekiciydi. BirliÄŸe girdiÄŸimde ise tüm manzaralar gözümün önünden kaybolmuÅŸtu. :) On sekiz günün ilk haftasını kayıt aÅŸamalarıyla, ikinci haftasını silahlı-silahsız eÄŸitimlerle, son haftasını ise yemin töreni hazırlıklarıyla geçirdiÄŸim acemi eÄŸitimimi 2010 yılının son gününde noktaladım. Ä°skenderun’a ait hatırladıklarımdan en unutulmazı ise sürekli beklemekti. :) Telefon sırasında beklemek, yemekhane önünde beklemek, kantinde beklemek, beklemek, beklemek… Musluktan içtiÄŸim çay ise en ilginç olanıydı. :) Yemin Töreni ise duygu yüklüydü. Artık o günü hatırlamak istediÄŸimde video görüntülerinden kendimi çok net bir ÅŸekilde görebileceÄŸim.

Usta birliÄŸimin (Sahil Güvenlik EÄŸitim ve Öğretim Komutanlığı) olduÄŸu Antalya’ya ise yılbaşı gecesi gittim. Koskoca otobüs içinde ben dahil on beÅŸ askerle birlikteydim. 2011 yılının ilk saatlerinde Antalya’nın bomboÅŸ sokaklarına merhaba dedik. Bir süre gezdikten sonra birliÄŸime teslim oldum. Deniz kenarında askerlik yapmanın keyifli olacağını zannederek güzel bir yere geldiÄŸimi farketmiÅŸtim ki ilerleyen günlerde askerliÄŸin her yerde askerlik olduÄŸunu anladım. Görevde bulunduÄŸum süre zarfında birliÄŸimde yapmadığım iÅŸ kalmadı. Peki bu yaptıklarımın sivil hayatımda bana kazandıracağı ÅŸeyler var mı diye sorulsa. Kesinlikle hayır cevabını verebilirim. :) Burada beklemek diye bir ÅŸey yoktu ama bitmek bilmeyen nöbetler en unutulmayacak etkinlikti. :) Ä°ÅŸte sabretmenin öğrenildiÄŸi en belirgin anlar bu anlardı. Sabrede sabrede doÄŸan güneÅŸe yaklaÅŸtığım günlerde artık rahatlamaya baÅŸlamıştım. Terhis Belgemi aldığımda ise çok mutlu olmuÅŸtum. Çünkü hayatımdaki en büyük engeli de aÅŸmıştım artık. Son gecemde eÅŸyalarımı topladıktan sonra 17 Mayıs’ın ilk saatlerinde bir daha dönmemek üzere birliÄŸime veda ettim.

Askerde bulunduğum dönemde yaşadığım her şeyi her gün not aldım. Yani Asker Günlüğü tuttum. Bakalım belki ilerde işe yarar şeyler ortaya çıkar. :)

Şimdi ise askerlikten daha zor bir yaşam beni bekliyor. Allah kolaylık versin.

İş tekliflerine açık olduğumu da belirteyim. :)

Saygılarla,

SG Muhafız Er İbrahim ÇİFTÇİ :)