In front of the small park containing the shrine to Ertuğrul Gazi in Söğüt, near Bilecik, there stands one of those outsized flagpoles that are becoming such a conspicuous feature of the Turkish landscape.

But here more than in most other places there’s ample justification for such nationalist posturing since it was here perhaps more even than in Bursa that the seeds of the Ottoman Empire were originally sown. Because the Conquest of İstanbul took place in 1453 it’s easy for people to run away with the idea that the Ottomans came into their own more or less at the same time as the Tudors in the UK. Easy, but wrong, because in fact Ertuğrul Gazi, the father of Osman Gazi who is usually thought of as the first of the Ottoman sultans, was actually born in 1188, at a time when large parts of what is now Turkey were still firmly under Selçuk sway.

Ertuğrul’s background is somewhat uncertain — although his birthplace is often given as Ahlat on the northern shore of Lake Van, he probably came from what is now Turkmenistan where he’s honored by a mosque in his name in the capital, Ashgabat. An Oghuz Turk, he was leader of the Kayı tribe, which soon became involved in battling the Byzantines alongside the more powerful Selçuk Turks. For his efforts Ertuğrul was rewarded with land near Ankara, although he later succeeded in seizing Söğüt (Willow), which is sometimes described as the first Ottoman capital.

Ertuğrul’s tomb stands to the left of the road as you come in by bus from Bilecik. Originally it would have been open to the skies but later a protective shrine was added, then rebuilt in its current form in 1886 during the reign of Sultan Abdülhamid II. Today his grave is surrounded by soil samples brought here from all over the Turkic world in his honor. In the grounds outside can be seen the graves of Ertuğrul’s wife, Halime Hatun, and of his second son, Savcı Bey, as well as a marker showing where Osman Gazi was originally buried before his body was transferred to Bursa when it succeeded Söğüt as the Ottoman capital.

At the back of the graveyard stands a cookhouse with, right beside it, a vast arena. Both come into their own over the second weekend of September when Ertuğrul Gazi is commemorated with a festival that builds on a celebratory pilav günü (rice day) dating back more than 700 years. Thousands of people show up annually to take part in the feasting and fun.

It might be tempting to take a quick look at the tomb, then hop back on the bus to Bilecik. Tempting but mistaken, since if you stroll downhill to the town center you’ll soon discover modern Söğüt, an unexpectedly pretty little town vaguely reminiscent of İznik. The first thing you’ll come to is a very attractive compound containing a high school, orphanage and mosque with twin minarets all dating back to the reign of Sultan Abdülhamid II. Keep walking to reach the much older Çelebi Sultan Mehmet Cami built between 1414 and 1420, but extensively restored by the enthusiastic Abdülhamid. In front of it there’s a bust commemorating Ertuğrul Gazi as well as a beautiful fountain decorated with Kütahya tiles and called the Kaymakam Çeşmesi (Governor’s Fountain) after Kaymakam Sait Bey who had it placed there in 1919.

Nearby you’ll find the Ethnographic Museum housed inside a lovely wooden mansion that started life as a clinic but had to be completely rebuilt after a fire in 1990. Inside it contains a fine collection of traditional costumes and lovely knitted purses, while the grounds host a few tombstones dating back to the time when Söğüt was the Roman Thebasion (Sebasiyon). Finally, take a quick look at the statue of Atatürk just where the bus back to Bilecik stops. It’s surrounded by sculpted panels setting out the main events in Ottoman history.

The best base from which to visit Söğüt is probably Bilecik, a little-noticed town in Western Anatolia on the main road from Eskişehir to Adapazarı (Sakarya). As you come into town you can hardly avoid noticing on the right a deep gorge whose flanks are dotted with the shattered remnants of minarets. During the Turkish War of Independence (1919-1922), Bilecik, like Söğüt, was the scene of fierce fighting between Greeks and Turks, and these broken buildings stand as silent reminders.

A road winds down through the valley to the site of the shrine of Şeyh Edebali (1206?-1326), spiritual advisor to Ertuğrul Gazi and father-in-law of Osman Gazi. The shrine sits in a glorious location with fine views on both sides; look out in particular for the ruins of an old caravanserai now covered by a protective roof on the far side of the valley. At the foot of the steps leading up to the shrine is the impressive Orhangazi Cami, a mosque dating back to 1392 but with twin minarets added in 1905. The hamam that once formed part of the complex has been turned into a souvenir shop where you can buy replicas of the old green Ottoman flag decorated with three white crescents. A nomadic-style tent has been set up in the grounds to serve refreshments to weary pilgrims who can imagine themselves transported back to the days of Ertuğrul and Osman as they sip their tea.

Back on the lip of the valley you might want to pause to inspect the fine Belediye Sarayı (local government building). In the small park behind it the clock tower was erected in the reign of — you’ve guessed it — Sultan Abdülhamid II. Across the road a monument incorporates the old and new Turkish flags as well as Şeyh Edebalı’s uplifting words “İnsanı Yaşat Ki, Devlet Yaşasın (Let man flourish and the state will also flourish).”

Modern Bilecik has nothing to detain a visitor bar a cluster of reasonable hotels. However, it’s also the best base for a visit to nearby Osmaneli, another of the many mini-Safranbolus of old Ottoman houses that dot this corner of Turkey yet pull in far fewer visitors. Long known as Lefke, Osmaneli merits a footnote in postal history since Turkey’s first airmail letter was carried by plane from here to Bilecik in 1914. However, it’s mainly interesting as a place to come to admire old Ottoman architecture without distracting crowds.

At the heart of town stands the Ulu Cami, a mosque commissioned by Rüstem Paşa, the grand vizier and son-in-law of Sultan Süleyman the Magnificent perhaps best known for the lovely little mosque he paid for in İstanbul’s Tahtakale district. It was designed by Yüzgeç Mehmet Paşa, a pupil of the great Sinan’s, and is currently undergoing restoration. Facing it, the imposing two-storied Hükümet Konağı that once housed the local government is now slated to become a hotel.

The pleasure of a visit to Osmaneli mainly lies in wandering the streets admiring the fine Ottoman konaks (mansions), many of them in a predictably poor state of repair but some making a strong comeback (look out, for example, for the lovely houses surrounding Balaban Meydanı). However, you should certainly track down the remains of what was once the enormous Hagios Georgios (St. George) Greek Orthodox Church and the much less conspicuous shrine to Bayraklı Dede, a local evliya or holy man in whose life story colorful fables stand in for lack of actual fact. His tomb is draped with modern Turkish flags (bayrak), hence its name.

WHERE TO STAY

Babüssaade Konağı, Eskişehir. Tel: 0222-233 4000

Başaran Hotel, Bilecik. Tel: 0228-212 3921

Hotel Eronur, Bileceik. Tel: 0228-212 0555

HOW TO GET THERE

There are regular buses from Eskişehir and Adapazarı (Sakarya) to Bilecık, then half-hourly bus services on to Söğüt and Osmaneli.

Milletvekili seçimlerine az bir süre kala partilerin birbirlerine gönderme yapmaları devam ediyor. Geçen hafta sonu İstanbul Kazlıçeşme’de düzenlenen CHP ve AK Parti mitinglerinde hangisinin daha çok seçmene ulaştığı tartışılmıştı. Bunun yanı sıra dün Emniyet tarafından üç partiye ilişkin üç şehirde düzenlenen mitinglere katılım sayıları açıklanmıştı. (Sonuçlar için tıklayın.) Bu sefer ise bambaşka bir durumla karşı karşıyayız. AK Parti’nin seçime 10 gün kala yayına verdiği ve epeyce ses getiren reklam filmine karşılık CHP’den yanıt gecikmedi. Bakalım sizler bu iki reklam filmi arasındaki farkları bulabilecek misiniz?

AK Parti reklamı:

CHP reklamı:

Bugün itibariyle askerlikle alakalı her şeye Askerlik Şubesi’ne gidip terhis başvurumu yaptıktan sonra son noktayı koydum. Bundan tam altı ay öncesinde başlayan askerlik macerası dün resmen sona erdi. Bugün ise tamamen özgürüm.

Acemi birliğimin (Deniz Er Eğitim Alayı) olduğu İskenderun’a gittiğim geceyi hiç unutamıyorum. Söğüt’ten Eskişehir’e gidebilmek için saatlerce karlı yollarda yolculuk ettikten sonra apar topar İskenderun otobüsüne binebilmiştim. Ertesi gün İskenderun’a vardığımda ise deniz manzarası gözlerimi almıştı. Çatısız evler falan epey dikkat çekiciydi. Birliğe girdiğimde ise tüm manzaralar gözümün önünden kaybolmuştu. On sekiz günün ilk haftasını kayıt aşamalarıyla, ikinci haftasını silahlı-silahsız eğitimlerle, son haftasını ise yemin töreni hazırlıklarıyla geçirdiğim acemi eğitimimi 2010 yılının son gününde noktaladım. İskenderun’a ait hatırladıklarımdan en unutulmazı ise sürekli beklemekti. Telefon sırasında beklemek, yemekhane önünde beklemek, kantinde beklemek, beklemek, beklemek… Musluktan içtiğim çay ise en ilginç olanıydı. Yemin Töreni ise duygu yüklüydü. Artık o günü hatırlamak istediğimde video görüntülerinden kendimi çok net bir şekilde görebileceğim.

Usta birliğimin (Sahil Güvenlik Eğitim ve Öğretim Komutanlığı) olduğu Antalya’ya ise yılbaşı gecesi gittim. Koskoca otobüs içinde ben dahil on beş askerle birlikteydim. 2011 yılının ilk saatlerinde Antalya’nın bomboş sokaklarına merhaba dedik. Bir süre gezdikten sonra birliğime teslim oldum. Deniz kenarında askerlik yapmanın keyifli olacağını zannederek güzel bir yere geldiğimi farketmiştim ki ilerleyen günlerde askerliğin her yerde askerlik olduğunu anladım. Görevde bulunduğum süre zarfında birliğimde yapmadığım iş kalmadı. Peki bu yaptıklarımın sivil hayatımda bana kazandıracağı şeyler var mı diye sorulsa. Kesinlikle hayır cevabını verebilirim. Burada beklemek diye bir şey yoktu ama bitmek bilmeyen nöbetler en unutulmayacak etkinlikti. İşte sabretmenin öğrenildiği en belirgin anlar bu anlardı. Sabrede sabrede doğan güneşe yaklaştığım günlerde artık rahatlamaya başlamıştım. Terhis Belgemi aldığımda ise çok mutlu olmuştum. Çünkü hayatımdaki en büyük engeli de aşmıştım artık. Son gecemde eşyalarımı topladıktan sonra 17 Mayıs’ın ilk saatlerinde bir daha dönmemek üzere birliğime veda ettim.

Askerde bulunduğum dönemde yaşadığım her şeyi her gün not aldım. Yani Asker Günlüğü tuttum. Bakalım belki ilerde işe yarar şeyler ortaya çıkar.

Şimdi ise askerlikten daha zor bir yaşam beni bekliyor. Allah kolaylık versin.

İş tekliflerine açık olduğumu da belirteyim.

Saygılarla,

SG Muhafız Er İbrahim ÇİFTÇİ

Son bir ay içinde Kamil Koç Otobüsleri’nin “Rahat”lığını keşfetmiş biri olarak dün Eskişehir’de çıkan bir yerel gazetenin arkasındaki reklam bayağı ilgimi çekti. Bahsettiğim üzere reklam Kamil Koç Otobüsleri’ne dair… Web sitelerinde de bu reklama yer vermişler.

Reklamın sloganı ise bir hayli ilginç: “Bilecik’i ES geçiyoruz.”

“Eskişehir-İstanbul artık sadece 4,5 saat!” vurgusunun yapıldığı reklamda şu satırlara yer verilmiş: “Siz sevdiklerinizin yanına daha kısa sürede ulaşın diye; Eskişehir-İstanbul güzergahımızdan Bilecik Otogarı’nı çıkardık. Hem sevdiklerinize 4,5 saatte kavuşmanın mutluluğunu yaşayın, hem de Kamil Koç güvencesiyle seyahat etmenin ayrıcalığına varın.”

Kamil Koç Otobüsleri ve Eskişehir açısından düşündüğümüzde gayet mantıklı bir gelişme ama Bilecik açısından vahim bir durum. Bence biran önce çevre yolunun kenarına yeni otogar inşaa edilmeli. Yoksa bu gidişle diğer otobüs firmaları da Bilecik’i bu şekilde ifşaa etmek isteyebilirler.

Malum Bilecik’i es geçmek Bilecik’i tanımamak demek.

Yatak istirahatli olmama rağmen son anda izin alıp son kez çarşı iznime çıktım. Hava sabah soğuk olmasına rağmen şu an ısınmış bir vaziyette. Bende biraz sonra dışarı çıkıp sıcak bir Antalya gününün keyfini çıkarmaya çalışacağım.

Şafak comolokko

Bugün uzun bir aradan sonra ÖSYM’nin düzenlemiş olduğu bir sınava girdim. Sınavın adı Akademik Personel ve Lisansüstü Eğitimi Giriş Sınavı (ALES). ALES’e kendimi sınamak için ilk kez girdim. Askerdeyken hazırlanamayacağım malum. Bu sınav aynı zamanda ÖSYM’nin düzenlediği sınavlarda gündeme getirilen kopya ve şifre iddaalarının ardından da girdiğim ilk sınav. Hal böyle olunca güvenlik önlemleri gayet ilgi çekiciydi. Öncelikle sınav yerim olan Akdeniz Üniversitesi’ne gitmek için saat 8′de birlikten ayrıldım, 8.30′da ise üniversiteden giriş yaptım. Sınava gireceğim salonun olduğu İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’ne gidene kadar da 15 dakika geçti. Bayağı büyük bir üniversite içinde olduğumu da farkettim. Ama bu büyük üniversitede binanın önünde tanıdık bir yüz gördüm. Bizim astsubaylardan biride aynı binada sınava girdi. Biraz konuştuktan sonra saat 9′da içeriye alımlar başladı. Binaya girişte üzerimde olan kağıt mendili, bozuk paramı ve saatimi kapının önüne bıraktım. Aslında saati çıkarmamıştım kolumdan ama polis uyarınca onuda çıkarmak zorunda kaldım. Salona girdiğimde ise birde ne göreyim. Hem cevap anahtarı hemde soru kitapçığı şahsıma düzenlenmişti. Her ikisi üzerindeki fotoğrafımda cabası. Ayrıca salon başkanının elinde de oturuş yerlerimizin belirtildiği bir kitapçık vardı ve bunda da herkesin fotoğrafı mevcuttu. Artık fotoğraflarla donatılmış tüm yerlerden sınava girenin biz olduğumuzu tasdik etmelerinden sonra sınav başladı. Sınavda ÖSYM’nin verdiği kalemi kullandım. İki kalemin yanısıra bir silgi, bir kalemtraş, üç adet şeker ve iki adette peçete vardı kırtasiye kutusunun içinde. Sınava ilk kez girmeme rağmen fazla zorlanmadım ama öncesinde çalışmakta fayda var. Artık bir sonraki sınava güzel bir şekilde hazırlanır girerim inşallah. Saat 12.20 olduğunda ilk olarak sınavı ben bitirdim ve evraklarımı görevlilere verdim. On dakika sonrada salondan ayrıldım ve Akdeniz Üniversitesi’ni terkettiğimde saat 13 olmuştu. Şimdi ise internette biraz zaman geçiriyorum. Görüşmek üzere…

ÖSYM Kırtasiye Kutusu:

Bugün gazete okurken ilgimi çeken bir haber oldu. Haberde bedavaya fotokopi çektirip çıktı alabileceğimizi yazıyordu. Bugünlerde de buna benzer bir isteğim vardı. Maliyeti yüksek olacak bir takım çıktılar almam gerekiyordu. Üstüne böyle bir güzelliğin ortaya çıkması önce beni sevindirdi. Hemen haberde yer alan site adresini (www.freekopi.com) telefonuma kaydettim. Eve gelince internete girip o adrese baktım ama umduğumu bulamadım. Çünkü üç büyük şehir başta olmak üzere sadece on sekiz şehirde faaliyet gösteriyor. Bu yüzden bu şehirlerde yaşayanlar duyduk duymadık demeyin FreeKopi’yle iki yüz sayfaya kadar fotokopi/çıktı bedava. Hangi şehirlerde faaliyet gösterdiğini sitelerinden öğrenebilirsiniz. Umarım Bilecik’e de uğrar.

Herkese FreeKopi’li günler…

Peki sistem nasıl işliyor?

- FreeKopi sistemine kayıt oluyorsunuz
FreeKopi avantajlarından yararlanmak için önce sitedeki (www.freekopi.com) üyelik formunu dolduruyorsunuz.

- Bir FreeKopi merkezine gidiyorsunuz
FreeKopi merkez kodunu ve kaç adet fotokopi çektirmek istediğinizi 4730′a sms atıyorsunuz.
Örnek; FK 0601 50

- Fotokopilerinizi alıyorsunuz
FreeKopi merkezinden onaylanan miktarda çekilmiş fotokopilerinizi ücretsiz alıyorsunuz.

Bunlarda sıkça sorulan sorular:

- Kayıt olup, onay mı beklemem gerekiyor? Hemen kayıt ol, hemen fotokopi çektir.
Hayır, beklemek yok. İnternetten kayıt olduğun an, hizmet almaya başlıyorsun.Hemen “FK yazıp boşluk bırakıyorsun, Freekopi Merkezinin KODUNU yazıyorsun ve KAÇ TANE FOTOKOPİ İSTİYORSAN 4730′a SMS atıyorsun, TAMAM.
ÖRNEK: FK 0601 80

- Sadece Fotokopi mi peki ya Çıktı almak istersek?
Elbette, fotokopi ile aynı şekilde talepte bulunun, onaylandıktan sonra fotokopi yerine aynı sayıda çıktı da alabilirsiniz!

- Gerçekten bedava mı?
Evet! Sadece sisteme gönderdiğiniz SMS’ler kendi tarifenizden ücretlendiriliyor, ücretsiz SMS hakkınız varsa oradan düşüyor. Bu herhangi bir arkadaşınıza attığınız SMS ile aynı.

- Benden beklentiniz nedir o zaman?
Sisteme üye olmanız, olabildiği kadar çok ve doğru bilgi girmeniz.

- Benden detaylı bilgiler istiyorsunuz, peki bunları ne yapacaksınız?
Üyelerimizden edindiğimiz istatistiki veriler sayesinde İşbirliği yaptığımız firmalar sisteme daha çok güvenip daha çok reklam verecekler. Bu da sizin bedava sayfa kapasitenizin artmasını sağlayacak.

- Detaylı bilgilerin en altında iki tane onay kutucuğu var, peki bunlar nedir?
Bunlar onay kutucukları, bunlar sizin SMS veya Eposta ile reklam alıp almama konusundaki tercihinizi temsil ediyor. İstediğiniz zaman onaylayabilir,istemediğiniz zaman bu onayları iptal edebilirsiniz. Sizi mutsuz eden, bizi mutsuz eder.

- Henüz benim şehrimde bir noktanız yok?
Fotokopi firmanızla bizim bilgilerimizi paylaşarak onları bize yönlendirebilirsiniz. Ayrıca siz ve arkadaşlarınız da üye oldukça bu bizim ve işbirliği yaptığımız firmaların dikkatimizi çekecektir.

- Sisteminizle veya kırtasiye ile ilgili bir şikayette bulunmak istiyorum.
Bunlar bizim için çok değerli, lütfen iletişim formu ile  “Şikayetlerinizi” bize ulaştırın.

- Bedava kullanma kapasitem bitti, daha fazla çekim yapamaz mıyım?
Detay bilgilerinizi girerek bunu yükseltmeniz mümkün, ayrıca biz de sizler için çalışarak yeni işbirlikleri için firmaları bu sisteme katıyor olacağız. Bu sayede sizlere daha çok sayfa sağlamak hedefimiz. Ayrıca sizler de arkadaşlarınızı davet ederek bize, sisteme ve sonuçta kendinize destek olabilirsiniz.

- SMS Ücreti
Bizim ücretli servislerdeki gibi herhangi bir extra SMS ücretlendirmemiz kesinlikle yok. Operatörünüz siz arkadaşınızın telefonuna SMS gönderirken nasıl ücretlendiriliyorsanız aynı şekilde ücretlendirileceksiniz.

- Kişi başı ayırdığınız kota, kullanılmadıkça sonraki aylara devrediyor mu?
Hayır, kota sizler için aylık olarak belirleniyor. Sizlere soracağımız ve arzu ederseniz cevaplayacağınız sorularla bu kotalar artabiliyor veya özel Promosyon kodlarıyla yine bunları arttırmak mümkün.

Gazetecilikte yoğunlaştığım 2008 ve 2009 yıllarına ait fotoğraflarımı bundan 6 ay kadar önce Bilecik Aktüel’in facebook sayfasında paylaşmıştım. Bu fotoğraflar arasından siyasilerden ünlülere, yaşlılardan çocuklara herkes var. Buradan da bağlantı adresi vererek objektifimden yansıyan haber fotoğraflarını yayınlayayım istedim. Tabi buradaki fotoğrafların bir kısmı başkalarına ait, artık onlarda arada kaynasın. İyi seyirler.

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 1

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 2

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 3

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 4

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 5

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 6

BİLECİK AKTÜEL 2008 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 7

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 1

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 2

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 3

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 4

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 5

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 6

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 7

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 8

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 9

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 10

BİLECİK AKTÜEL 2009 YILI HABER FOTOĞRAFLARI – 11

Aylar önce Facebook, Twitter ve FriendFeed’i birbirine bağlamaya çalışıyordum. Kendi profillerimde gerçekleştirmiştim ama Zanaatkâr Haber kullanıcı adıyla açtığım profillerde tam randıman alamadığımı düşünüyordum ki meğerse son dakika haberlerini yayınlar olmuş benim bu profiller. Özellikle Twitter kullananların son dakika haberlerini sayfalarında görebileceği profil adresim: http://twitter.com/zanaatkarhaber

Dursun Fakıh Türbesi’ni ilk kez bu kadar güzel gördüm. Daha önce Söğütlü Hacer Ana filmini çekmek için bizim köye gelen Kanal 7, bu seferde Esma isimli bir filmin çekimleri için Söğüt’e gelmiş. Dursun Fakıh Türbesi’nin bizzat filme dahil edildiği ve güzel bir şekilde ekrana taşındığı Esma filminin konusunu okuyup, fragmanını izlemenizi tavsiye ederim. Bu arada film Nisan ayı içinde ekrana gelecekmiş.

99 İSİM TELEVİZYON DİLİYLE ANLATILIYOR

Senaryosunu Mehmet Uyar’ın yazdığı, yönetmenliğini Nazif Tunç’un yaptığı ‘Esma’da Allah’ın en güzel isimlerini dilden düşürmemenin ruhları arıtması, belaları savması anlatılıyor. Birsen Menekşeli, Selin Uyanık, Mustafa Şimşek’in rol aldığı filmde Sultan, kırk yıl önce ölümüne sebep olduğu türbedar kızın görevini üstlenir. Allah’ın en güzel 99 ismini tekrarlayarak bağışlanacağını, affedileceğini ummaktadır. Günün birinde karşısına Esma isminde bir kız çocuğu çıkar. Yıllar önce ölümüne sebep olduğu türbedar kıza benzemektedir.

TV’de ilk kez 12 Ağustos 2011 Cuma günü saat 21.30′da Kanal 7 ekranlarında yayınlandı.

İZLEMEK İÇİN TIKLAYIN

FRAGMAN 1

FRAGMAN 2

FRAGMAN 3